Gece bir farklı oluyor Kızılay,
Şimdi bir üst geçitin üzerinden Kızılay’ı seyrediyorum.
Yanan ışıklar sanki bir kadının takıları gibi yakışıyor ona.
Barlardan ve cafelerden çeşit çeşit müzik yayılıyor sokaklara.
İnsanlar sokaklara dökülmüş adeta.
Kimisi sevgilisini,
Kimisi arkadaşını bekliyor.
Kimisi gitar çalıyor,
Kimisi efkarlanıyor.
Bu çeşitlilik ona güzel bir tat katıyor.

Büyük bir tarlanın ortasında,
Tek başına bir ayçiçeğiydi.
Tekdüze bir toplumda farklı bir kişilikti o.
Kızgın güneş üzerine vurdukça,
Sırtını güneşe dönmüş ve boynunu bükmüştü.
Toplumun üzerinde kurduğu baskılar karşısında,
Topluma küsmüş ve ondan uzaklaşmış bir kişilik gibi.

Eski dostlardı aradığım,
Eski dostluklardı bulmaya çalıştığım.
Onlardaki saflık ve temizlikti, özlemini çektiğim.
Onları bir daha bulamama korkusuydu hissettiğim.

Seni düşündüğümde,
Beni düşündüğünü biliyorum.
Seni özlediğimde ,
Beni özlediğini biliyorum.

Birbirine gönülden bağlı,
Çok iyi iki dost olduğumuzu,
Artık daha iyi biliyorum.

Garip bir hüzün kaplıyor içimi,
Geri dönüş zamanı yaklaşıyor.
Duygularımı,düşüncelerimi bırakıp geri dönüyorum.
Hayata bakış açımı değiştirerek geri dönüyorum.
İlk duygular,ilk heyecanlar geride kalıyor.
Oyunun son sahneleri oynanıyor.
Yaşanan ilk duygu yoğunlaşmaları hissedilmeye çalışılıyor,
Ama artık hiç biri ilk tadı vermiyor.
Buda gitme zamanının geldiğini gösteriyor.