Veda Etmek Gerek!

Artık ne sen beni yalnızca bir arkadaş olarak görebilecektin, ne de ben seni bir sevgili!
Özünde sevgi olan sadece bakış açıları farklı bir durumdu hissedilen.

Sana olan duygularımı bildiğin için yaptığım herşey bu yüzden gelecekti sana,
sana olan duygularımı bildiğim için yaptığın herşey daha bir anlamlı gelecekti bana!
Özünde sevgi olan sadece bakış açıları farklı bir durumdu hissedilen.

Bu yüzdendi bendeki seni de alıp senden gidişim,
Bu yüzdendi senden vazgeçişim.

Vedalardan hoşlanmayan bir kişi olarak,
Veda etmek gerek ti artık sana,
Veda etmek gerek ti yaşanabilecekken yaşanamayanlara…

Ahmet Gümüştekin

Sen…Ben

Yaralı yüreğimin merhemi, yıkık ruhumun toparlayıcısıydın sen…

Akan gözyaşlarımı silen mendil, sevgisizlikten üşüyerek tir tir titreyen kalbimi sevginle ısıtandın sen…

Hissetmeyi unuttuğum mutluluğu ruhumda hissettiren, ruhumu coşturandın sen…

Kalbimin atışını, aldığım nefesimi anlamlandırandın sen…

Şu kirli dünyanın kalbimde kirletemeyeceği tek şeydin sen…

Gözlerimin içinin gülmesinin, ruhumdaki ışıltının gözlerimden farkedilmesinin sebebiydin sen…

Kurduğum her üç cümleden birisinin ya nesnesi, ya da öznesiydin sen…

Uykudan yeni güne gözümü açtığımda, o günün sonunda uykuya daldığımda beynimin ilk ve son meşgul olduğuydun sen…

Varlığını yaşadığım, hissettiğim anlarda gönüllü hapsolmuş bir müebbettim ben…

Ahmet Gümüştekin

Damla Damla Akıyor Hasretin

Seninle karşı karşıyaydım her gece, fotoğraflarına baka baka geçiyordu geceler…

Gecelere sakladığım sessizliğimde gizliydi sensizliğim.

Özlemini hissetmediğim hiçbir anım bile yoktu, yanındayken bile seni özleyebilme yeteneğine sahipken, yanımda olmadığın bu geçmek bilmeyen zamanlarda neler hissettiğimi gel sen düşün!

Sızı düştü bir kere çıkmaz ki kalbimden, hasretin canımdan can alır o anlarda.

Varlığını hissedemediğim, sensizliğin bir kemirgen gibi içimi kemirdiği her an yüreğim kanıyor, damla damla akıyor hasretin…

Kokun burnumda, sen aklımda, uykusuz, özleminle yorgun, bitap…

Ahmet Gümüştekin