Seninle Bir Dakika

Saatler gece yarısını gösterdiği anlarda vururdu yüreğime sensizlik. Öyle zordu ki yokluğuna alışmak, varlığını hissedememek. Kokun ve nefesin gelirdi aklıma. Bütün benliğimle hissederdim seni ve sensizliği.

Buna da alışacağımı bilmek daha da yakardı yüreğimi, canım acırdı. Hiçbir bedende seni bulamayacak olmanın vermiş olduğu huzursuzluk ve mutsuzluk alıp giderdi bütün yaşam enerjimi.

Geceler bitmek bilmez, aldığım her nefes daha bir boğucu olurdu. Gözümü kapattığım anda bakışlarınla karşılaşır, bir olduğumuz, bütün olduğumuz anlar gelirdi aklıma. Hayalinle avunurdum, gerçekliğinle olmayacağını, olamayacağını bildiğim için.

Gün gelir birgün belki tekrar kavuşuruz diye dualarımla sarmalardım hayallerimi, özlemlerimi. Arka fonda Semiha Yankı bizim için söylerdi “Seninle bir dakika” isimli şarkısını. Gecenin sessizliğinde yankılanırdı müziğin sesi ve gözyaşlarım yanaklarımdan aşağı süzülürken, hıçkırıklarım müziğe eşlik ederken şarkının sözlerini mırıldanırdım…

Çokça Mutluluk, Bolca Huzurum Vardı Benim

Çok param, çok malım olmayabilir ama seninle paylaşabileceğim çokça mutlululuk, bolca huzurum vardı benim. Tek sahibinin sen olacağı kocaman bir yürek, sevgi dolu bir yaşamdı sunabileceğim en büyük konfor!

Bitmek tükenmek bilmeyen yaşama sevincimin, senin sevginle katlanarak artmasıyla, her anını doyasıya yaşayacağımız bir hayattı verebileceğim.

Sevginle başlayan günlerin, içinde sen geçen düşüncelerle dolduğu, gecelerin senli düşlerle harmanlandığı 24 saatlerdi vaadim.

Yanındayken bile seni özleyebilir, özledikçe hasretinle daha bir güzel sevebilirim seni! Daha önce hiç kimsenin seni sevmediği kadar hem de!

Keşke sende benim seni sevdiğim kadar sevebilseydin beni. Dünyadaki en büyük konforumu, sıcacık sineni sunabilseydin bana, sarılaydın huzur dolu kollarınla…

Sevmeyi suç değil de, bir meziyet olarak görebileydin bende.

Kokunla her an büyüleyebilseydin, kendimden geçirebileydin beni korkusuzca.

“Seni seviyorum” diye fısıldayabileydin kulaklarıma, fısıldayabileydim kulaklarına…

Ahmet Gümüştekin

Yoktu Hayatındaki Varlığımın Bir Önemi

Geçmişte bıraktıklarım ve gelecekte olmasını hayallediklerim arasındaydı yaşadıklarım. Bugünümde ve geleceğimde olmanı isterken, seni geçmişimde bırakmaktı beni üzen.

Beni ben yapan değerlerimi bile sorgulamaktı seni sevmek. Gece ve gündüz demeden günün her saatinde özlemekti seni sevmek. Tıpkı suyun altında nefesini tutup dışarı çıktığında derin bir nefes almak gibiydi seni sevmek.

Seni sevmenin bütün güzelliklerine rağmen bir zorunluluktu senden vazgeçmek. Benliğimi kaybetmeden, senin karşında ve kendimde değerimi yitirmeden…

Seni özleyeceğimi bilirken, her an seni düşünecek olsam da, bu yaptığımın pişmanlığını bir ömür hissedeceğimi bilsem de vazgeçecektim senden.

Senin sevgini hissedemedikten, yüreğinde yerim olmadığını bildikten sonra yoktu hayatındaki varlığımın bir önemi, yoktu hayatımdaki varlığının bir önemi…

Ahmet Gümüştekin

Kutup Yıldızı

Her an seni özlerken özlemiyormuş gibi davranmaktı beni yoran. Yüreğimdeki varlığına rağmen yokmuşsun, seni sevmiyormuşum gibi göstermeye çalışmaktı sana karşı söylediğim en büyük yalan!

Halbuki seni aldığım her nefeste, günün her saatinde düşünüyor ve özlüyorken, sensizliğimi fotoğraflarına bakarak, sessizliğini eski mesajlarını okuyarak geçiriyordum.

Her gün defalarca elim sana mesaj atmak için telefonuma gitse de o ilk mesajı atamıyor, ilk mesajı bir an önce atman için dualar ediyordum.

Ey sevgili bilir misin, seni deliler gibi severken ve aklımdan çıkaramazken yaşamak ne kadar zor!

Hayatın sana getirdiği zorluklara ve sıkıntılara derman olabilmek için birşeyler yapmak isterken yapamamak, hiç tanımadığım, belki de ömrüm boyunca hiç görmeyeceğim insanların hayatında ufak dokunuşlarla mucizelere ve büyük mutluluklara sebebiyet verebilirken, bunu sana yapamamanın vicdani huzursuzluğu ve mutsuzluğunun ruhumda açtığı yaraları bir bilsen.

Çevremdeki kalabalık keşke yüreğimde bırakmış olduğun yalnızlık hissini yok edebilse, fakat ne mümkün!

İçimdeki yalnızlıkta kayboluyorum beynim azıcık boş kaldığında. Bu yüzden sürekli olarak düşünce fırtınalarına maruz bırakıyorum beynimi, o düşünceden bu düşünceye atlayıp sensiz geçen zamanları hazmetmeye çalışıyorum.

Seni özledikçe yüreğim ve beynim arasında kayboluyorum sevgili.

Hadi gel ve yönümü bulmamda yardımcı ol, kutup yıldızım olmaya, hayatımın pusulası olmaya gel bana…

Ahmet Gümüştekin