Sevgi dolu bakışınla,
Sevdiğinin karşısında heyecanlı duruşunla,
İsmi geçtiğindeki yürek sızınla,
Üstüne sinen sevdiğinin kokusuyla,
Beraber kurduğun ve yıktığın hayallerle,
Aynı anda yaşadığın acı ve mutluluklarla,
Gülen yüzünle, ağlayan gözünle,
Sevgi ve hasret dolu sözlerinle,
Sarıldığın zaman dünyayı kaplayan huzur ve mutlulukla,
Ve bütün bunları özledikçe,
hissettikçe tüm benliğinle sana benzemek,
sana benzetmek istemek dünyayı!
Her anım sen, her yanım sen…

Ey sevgili,

En zoru seni bırakıp dönmek ve
Seninle dolu bir gün daha hayallerimin çalınmasıydı.

Olsun be sevgili,
Çalınan hayaller bir gün geri alınan gerçekler olur elbet!

Bu umut bende olduğu,
Bu beden nefes aldığı sürece,
Seni sevmek, hissetmek ödüldür bana.

Bugün benim için bol köpüklü bir kahve iç sevgili,
Boğaza nazır olsun içtiğin yer,
Kız kulesini görsün!

Benim için kapat fincanı,
Bakılamayan falıma bak,
Çalınan hayallerimin ne kadarı var içinde bak benim için…

Bil ki fincanın dibindeki kabaran gönül senin için,
Bana bakan bir çift güzel gözse senin büyülü gözlerin,
3 vakte kadar kavuşacağımızı gösteren o yol var ya,
Seni bana 3 vakte kadar getirecek yol…

Fallarda kavuştur bizi bugün sevgili…

Adını koymayı ona bıraktığım duygularım vardı benim,
Saf, temiz ve ürkek…

Geçmiş acıların dağladığı yüreğimde
Uzunca bir zamandan sonra kıpırtılar başlamıştı artık,
Kontrol etmeye çalıştıkça daha da fazla kontrolden çıkıyordu bu durum.

Tesadüfler mi kaderdi, kaderimiz mi tesadüften ibaretti…
İki durumda içiçe geçmiş her geçen gün daha da bizi birbirimize bağlıyordu.
Yada en azından emin olduğum beni ona bağlamaya başladığıydı.

Nede olsa hayatta emin olabileceğimiz tek şey kendi duygularımız değil miydi?
Duygularımın adını koyamamın sebebi içinde bulunduğumuz durumun karmaşıklığıydı.
Bu karmaşayı çözebilecek yolsa ondan geçiyordu.

Bense o yolda onun karşısına çıkan ya bir yol arkadaşı yada bir ayakbağıydım…

Kararı ne olursa olsun ona saygı duymaktı bana düşen…

08/2015