Çok param, çok malım olmayabilir ama seninle paylaşabileceğim çokça mutlululuk, bolca huzurum vardı benim. Tek sahibinin sen olacağı kocaman bir yürek, sevgi dolu bir yaşamdı sunabileceğim en büyük konfor!

Bitmek tükenmek bilmeyen yaşama sevincimin, senin sevginle katlanarak artmasıyla, her anını doyasıya yaşayacağımız bir hayattı verebileceğim.

Sevginle başlayan günlerin, içinde sen geçen düşüncelerle dolduğu, gecelerin senli düşlerle harmanlandığı 24 saatlerdi vaadim.

Yanındayken bile seni özleyebilir, özledikçe hasretinle daha bir güzel sevebilirim seni! Daha önce hiç kimsenin seni sevmediği kadar hem de!

Keşke sende benim seni sevdiğim kadar sevebilseydin beni. Dünyadaki en büyük konforumu, sıcacık sineni sunabilseydin bana, sarılaydın huzur dolu kollarınla…

Sevmeyi suç değil de, bir meziyet olarak görebileydin bende.

Kokunla her an büyüleyebilseydin, kendimden geçirebileydin beni korkusuzca.

“Seni seviyorum” diye fısıldayabileydin kulaklarıma, fısıldayabileydim kulaklarına…

Ahmet Gümüştekin