Ey sevgili,

En zoru seni bırakıp dönmek ve
Seninle dolu bir gün daha hayallerimin çalınmasıydı.

Olsun be sevgili,
Çalınan hayaller bir gün geri alınan gerçekler olur elbet!

Bu umut bende olduğu,
Bu beden nefes aldığı sürece,
Seni sevmek, hissetmek ödüldür bana.

Bugün benim için bol köpüklü bir kahve iç sevgili,
Boğaza nazır olsun içtiğin yer,
Kız kulesini görsün!

Benim için kapat fincanı,
Bakılamayan falıma bak,
Çalınan hayallerimin ne kadarı var içinde bak benim için…

Bil ki fincanın dibindeki kabaran gönül senin için,
Bana bakan bir çift güzel gözse senin büyülü gözlerin,
3 vakte kadar kavuşacağımızı gösteren o yol var ya,
Seni bana 3 vakte kadar getirecek yol…

Fallarda kavuştur bizi bugün sevgili…

Adını koymayı ona bıraktığım duygularım vardı benim,
Saf, temiz ve ürkek…

Geçmiş acıların dağladığı yüreğimde
Uzunca bir zamandan sonra kıpırtılar başlamıştı artık,
Kontrol etmeye çalıştıkça daha da fazla kontrolden çıkıyordu bu durum.

Tesadüfler mi kaderdi, kaderimiz mi tesadüften ibaretti…
İki durumda içiçe geçmiş her geçen gün daha da bizi birbirimize bağlıyordu.
Yada en azından emin olduğum beni ona bağlamaya başladığıydı.

Nede olsa hayatta emin olabileceğimiz tek şey kendi duygularımız değil miydi?
Duygularımın adını koyamamın sebebi içinde bulunduğumuz durumun karmaşıklığıydı.
Bu karmaşayı çözebilecek yolsa ondan geçiyordu.

Bense o yolda onun karşısına çıkan ya bir yol arkadaşı yada bir ayakbağıydım…

Kararı ne olursa olsun ona saygı duymaktı bana düşen…

08/2015

Önce “Seni Seviyorum” diyerek kandırdı ürkek ve yaralı kalbimi anne,
Bende senin gibiyim, bende yaralıyım, seninle aynıyım dedi anne,
Sen beni uyarsanda inandım ona anne,
Sevmek istedim anne,

İnanmak istedim belki de…

Önce hayatıma, sonra yüreğimin derinliklerine girdi anne,
Yüreğimin mahzenlerinde sakladığım naftalin kokulu hayallarimi çıkarttı sakladığım yerlerden anne,
Hepsini tektek üzerinde denedi, ben de yakıştı dedim anne,
O hayallerimi onun üzerinde görmek istedim be anne,

İnanmak istedim belki de…

Sonra tek tek denediği naftalin kokulu hayallarimi,
Bohçasına koyup gitti be anne,
Hiç acımadan, arkasına bile bakmadan.
Naftalin kokulu hayallerimi çaldılar be anne,

İnanmak istedim belki de bir daha olmaz böyle diye…

20.09.2015