Önce “Seni Seviyorum” diyerek kandırdı ürkek ve yaralı kalbimi anne,
Bende senin gibiyim, bende yaralıyım, seninle aynıyım dedi anne,
Sen beni uyarsanda inandım ona anne,
Sevmek istedim anne,

İnanmak istedim belki de…

Önce hayatıma, sonra yüreğimin derinliklerine girdi anne,
Yüreğimin mahzenlerinde sakladığım naftalin kokulu hayallarimi çıkarttı sakladığım yerlerden anne,
Hepsini tektek üzerinde denedi, ben de yakıştı dedim anne,
O hayallerimi onun üzerinde görmek istedim be anne,

İnanmak istedim belki de…

Sonra tek tek denediği naftalin kokulu hayallarimi,
Bohçasına koyup gitti be anne,
Hiç acımadan, arkasına bile bakmadan.
Naftalin kokulu hayallerimi çaldılar be anne,

İnanmak istedim belki de bir daha olmaz böyle diye…

20.09.2015