Kabuk

Bir çocuğun kabuk bağlamış yaralarıyla oynaması gibi oynuyordun kanayan yüreğimi bağlayan kabuklarla…

Tam sensizliğe alıştım derken, gelip kabuğumla oynayıp,  yüreğimi kanatıp gidiyordun. Büyük bir zevk alıyordun bana acı çektirmekten. Ama artık buna izin vermeyeceğim, geliş gidişlerinle canımı acıtmana, kabuğumla oynamana…

Her geliş gidişinde, beni yerle bir edişinde, senden sonra dağılan ruhumu toparlama çabalarımda değiştim sayende! Sensizlikte değiştim, sensizliğe alıştım. Artık istemiyorum seni de, hastalıklı sevgini de.

Ben sensiz seni daha güzel seviyorum, canımı yakmadan, değerini ve değerimi düşürmeden. Bu yüzden dokunma bana ve kabuğuma sevgili!

Sal beni, sessizliğimde ve sensizliğimde sevmeye devam edeyim seni…

Ahmet Gümüştekin

Çarpıntı

Saat gene sabaha karşı 5 civarları,
Yüreğimde, hayatımda içtiğim en iğrenç kahvenin vermiş olduğu çarpıntı,
Aklımda senli düşünceler fırtınası.
Ölecekmiş gibi bir his,
Yüreğimi eline alıp sıkan bir güç.
Bu haldeyken bile yanımda istediğim tek varlık sen!
Hızla çarpan kalbime,
Başını göğsüme koyup bana sarılarak uyuduğun hayali,
Ve kokundaki rahatlatıcı etkinin, düşüncesinin bile verdiği huzur etkisi.

Ahmet Gümüştekin

Seni Sevmek En Güzel Şeydi Sevgili, Sensiz Bile…

Seni özlediğim anlarda şarkılara, filmlere ve kitaplara dalıyor, kimi zaman bir şarkının sözlerinde, kimi zaman izlediğim filmin içindeki bir karakterde yada okuduğum kitaptaki büyülü kelimelerde seni buluyordum.

Hasretinin vermiş olduğu acıyı biraz olsun bu şekilde azaltabiliyor, seni bu şekilde yanımda hissediyordum. Sana söylemek istediklerimi bazı şarkı sözleri,  filmdeki karaktere aşık olan esas oğlan yada kitaptaki bir paragraf ifade ediyordu.

Seni düşünmekten en uzak olabildiğim, fakat o anlarda bile senin ruhumdaki varlığını yoğun bir şekilde hissettiğim anlardı bunlar.

Yokluğunda kendimi böyle avutmaya çalışıyordum, varlığının bana kattığı harika duygular kadar, yokluğunun bana kattığı güzelliklerdi bunlar.

Yokluğun bile beni geliştiriyor,  değiştiriyordu. Saf sevginin vermiş olduğu bir değişimdi bu. Bir hamur gibi ruhumu yoğuruyor ve mayalanmaya bırakıyordu hissettiklerim ve düşündüklerim.

Bu yüzden seni sevmek bu dünyada başıma gelebilecek en güzel şeydi sevgili, sensiz bile…

Ahmet Gümüştekin