Saat gene sabaha karşı 5 civarları,
Yüreğimde, hayatımda içtiğim en iğrenç kahvenin vermiş olduğu çarpıntı,
Aklımda senli düşünceler fırtınası.
Ölecekmiş gibi bir his,
Yüreğimi eline alıp sıkan bir güç.
Bu haldeyken bile yanımda istediğim tek varlık sen!
Hızla çarpan kalbime,
Başını göğsüme koyup bana sarılarak uyuduğun hayali,
Ve kokundaki rahatlatıcı etkinin, düşüncesinin bile verdiği huzur etkisi.
Ahmet Gümüştekin
Ağlıyordu Karadeniz
Derin derin, için için
Besbelli bir hüznü vardı
Hiç kimseye anlatamadığı
Belki yalnızlığıydı
Belki de arada kalmışlığı
Sıkışıp kalmıştı kendi içinde
Bütün hüznünü sıkıntısını atmıştı içine
Belki de bu yüzden Karadeniz diyorlardı ona
Kıyıya vuran dalga sesleriydi belki hıçkırışları
Bir dost sesiydi belki de yaprakların hışırtısı
Esas fırtınalar içinde kopuyordu belki de
Kıyıya vuranlar sadece saklayamadıklarıydı belki de