Seni seviyorum dediklerim hayatımda artık yoksa,
Bunun sebebi onları sevmiş olmamsa!
Senin bir ömür hayatımda var olman için,
Seni bir ömür boyu sevmeyeceğim!
Ahmet Gümüştekin
Seni seviyorum dediklerim hayatımda artık yoksa,
Bunun sebebi onları sevmiş olmamsa!
Senin bir ömür hayatımda var olman için,
Seni bir ömür boyu sevmeyeceğim!
Ahmet Gümüştekin
Zifiri karanlık sessizliklerimiz vardı, ayrı kaldığımız anlarda. Uzay boşluğundaki bir karadelik misali, boşlukta savrulup duran ruhumu içine çekerek, sessizlikte ve sensizlikte zifiri karanlığın içine doğru kaybolup gitmeme sebep olan.
Ahmet Gümüştekin
Bir rüyadan uyanmak gibiydi sensizlik,
Gecenin bir yarısında bomboş bir odada,
Zifiri karanlık içinde derin bir sessizlik.
Sessizliği bozansa kalp atışlarımın sesi
Ve saatten gelen akıp giden zamanın tiktakları…
Ahmet Gümüştekin
Artık ne sen beni yalnızca bir arkadaş olarak görebilecektin, ne de ben seni bir sevgili!
Özünde sevgi olan sadece bakış açıları farklı bir durumdu hissedilen.
Sana olan duygularımı bildiğin için yaptığım herşey bu yüzden gelecekti sana,
sana olan duygularımı bildiğim için yaptığın herşey daha bir anlamlı gelecekti bana!
Özünde sevgi olan sadece bakış açıları farklı bir durumdu hissedilen.
Bu yüzdendi bendeki seni de alıp senden gidişim,
Bu yüzdendi senden vazgeçişim.
Vedalardan hoşlanmayan bir kişi olarak,
Veda etmek gerek ti artık sana,
Veda etmek gerek ti yaşanabilecekken yaşanamayanlara…
Ahmet Gümüştekin
Yaralı yüreğimin merhemi, yıkık ruhumun toparlayıcısıydın sen…
Akan gözyaşlarımı silen mendil, sevgisizlikten üşüyerek tir tir titreyen kalbimi sevginle ısıtandın sen…
Hissetmeyi unuttuğum mutluluğu ruhumda hissettiren, ruhumu coşturandın sen…
Kalbimin atışını, aldığım nefesimi anlamlandırandın sen…
Şu kirli dünyanın kalbimde kirletemeyeceği tek şeydin sen…
Gözlerimin içinin gülmesinin, ruhumdaki ışıltının gözlerimden farkedilmesinin sebebiydin sen…
Kurduğum her üç cümleden birisinin ya nesnesi, ya da öznesiydin sen…
Uykudan yeni güne gözümü açtığımda, o günün sonunda uykuya daldığımda beynimin ilk ve son meşgul olduğuydun sen…
Varlığını yaşadığım, hissettiğim anlarda gönüllü hapsolmuş bir müebbettim ben…
Ahmet Gümüştekin