Karanlıkta ışığıyla gözümü kamaştırır,
O çakmak çakmak gözler,

Sessizlikte çığlığa dönüşür,
Kafamın içinde yankılanır o sözler,

Gel artık yar,
Bu ayrılık ne sana ne bana uyar.

Hayatın akışını izliyorum oturduğum yerden,
Tek sorun benim o hayatın ne kadar içinde olduğumda,
Benden sonraya nasıl bir iz bıraktığımda!

İnsanlar bir o yana, bir bu yana koşuşturuyorlar,
Hepsinin kendince sebepleri var bir yerlere yetişmek için!
Hayatın kum saatinin hızla aktığını hiç düşünmeden,
Bir yerlere yetişmeye çalışırken anı kaçırıp silinip gidiyorlar…

Susamak gibiydi sensizlik,
Dilin damağına yapışmış gibi,
Yüreğin aklına yapışırdı.

Uyusam geçecekti belki,
Ama ya bir daha uyanmak istemezsem diye,
Uyuyamazdım sensiz gecelerde.

Paylaşmak gerek hayatı,
Paylaşmak gerek her anı,
Paylaşmak gerek hayalleri,
Paylaşmak gerek umutları,
Paylaşmak gerek sevinçleri,
Paylaşmak gerek hüzünleri
Paylaştıkça bir olmak, bütün olmak gerek.
Birbirini tamamlayan iki yarımdan bir tam olmak gerek.