Bir çiçeğin suya hasreti gibi hasretim,
Dudaklarından çıkan seni seviyorum sözcüğüne.
Duyamadığım her geçen gün soluyor ve ölüyorum, sevgisizlikten.

İmkansızı sevmektin sen,
Olmayacağını bile bile senden vazgeçememektin!

Karanlığıma aydınlıktın,
Bir gün söneceğini bilerek.
Hayatımı ışıttığın anların tadını çıkartmaktı yaptığım.

Seni sevdikçe canımın acıyacağını bilsemde,
O acıdan bile tat almaktı yaptığım,
Senden geldiğini bilerek…

Ne sevginden birşey anladım,
Ne de sevdiğimden!
Seviyorum dediğin anlarda hançeri sapladın,
Seviyorum dediğim anlarda çekip gittin!
İkimize ufacık bir mutluluğu bile çok gördün.

Yüreğimi açtıkça acıyor canım,
Sevdikçe yanıyor canım,
Dokundukça kanıyor kalbim,
Hayal kırıklığına uğradıkça bulanıyor midem,
Özledikçe gidiyor sevincim.

Seni anlamayanlar,
Seni anlasın diye uğraşırken,
Seni anlayanların,
Seni anlamadığını düşünüyordun.

Sana birşey olduğunda,

Seni anlamayanların
Umru bile olmayacaktı,
Seni anlayanlarınsa,
Üzerine gölge değse canı yanacaktı.