Nice yalanlar içinde, ufak bir yalandı benimkisi.
Mutluyum, umutluyum diye kandırıyordum kendimi.
Halbuki ne bir umudum, ne de bir mutlululuğum kalmamıştı elimde.
Saman alevi gibi yanıp sönmüştü ikisi de.

Bense, ondan geriye kalan küllerle kalakalmıştım!
İnadına gülümserken hayata, içten içe ağlıyor, gözyaşlarımı içime akıtıyordum.
Akan her gözyaşı kalbimi dağlıyor, hançer gibi saplanıyordu yüreğime.
Yutkundukça, nefes aldıkça acısını hissediyordum içimde…