Samsun’a yerleşeli ve liseyi bitireli 22 yıl olmuş. Daha dün gibi geliyor o yıllar…

Ömrümün yarısından fazlası bu güzel şehirde geçti. Acılarım, mutluluklarım ve hüzünlerim hepsi şehrin dört bir yanına dağılmış durumda…

Cumhuriyet Meydanı’nda sabaha karşı oturup şehrin sessizliğini dinlediğim, sabah ezanından önce kalkıp gazete dağıttığım, konservatuvarda hocalara karşı yaptğım eylemler…

Babamdan zorla izin kopartıp gittiğim oyun provaları, sanat sokağında geçirdiğim 19 mayıs şenlikleri, vali konağının bahçesindeki köprüye oturup ağladığım an, Atakum sahiline ve Lozan Parkına konservatuvardan arkadaşlarla geldiğim ilk gün…

Gazi Belediyesi Kültür Merkezinin Lise caddesindeki eski yerinde Lions Kütüphanesinde geçirdiğim günler, Küçük Ev isimli dönercide yediğim dürüm-ayranlar, atakumun yıkılan iskelesinde izlediğim gün doğumları, eğitim fakültesinin hemen arkasında olan kayalıklarda balık tutarken denize düştüğüm an gibi aklıma gelmeyen bir çok an ve anı….

Ve bütün bunların hepsinin bileşkesi bugünkü ben!!!

Geçmişte belki hatalar da yapmış olabilirim, fakat o hatalarım ve doğrularım olmasa nasıl insan olabilirdim ki?