Hiçliğin az ötesindeyim,
1’den az 0’dan fazla…

Yazıp söyleyemediklerim,
Söyleyip yazamadıklarım var benim!

Kendime bile itiraf ederken zorlandığım,
İtiraf edince de korktuğum duygularım var benim!

Yasaklı kelimelerin, dört duvar arasına hapsettiği sevgimle,
Bir an olsun aklımdan çıkmayanım var benim!

Dünya öyle bir dünya ki;

Birileri can veriyor, canı yananlara,
Gecesini gündüzüne katarak.

Birileri can alıyor, hiç cana değer vermeden,
Analar ağlar, canlar yanar diye düşünmeden.

Bilmiyorlar mı ki hepsini aynı analar yetiştirdi!

Hangi ideoloji, hangi amaç candan üstün?

Bir kelimenin bile anlamlı olduğu günler bunlar,
Tadına varmalı her kelimenin…
Cimri davranmamalı kelimeleri harcarken!

Duyguları ifade edebilmeli;

Mutluluğu,
Umutları,
Coşkuyu,
Özlemi,
Hasreti,
Sevgiyi,
Güveni!

Her kelimeye geniş anlamlar yüklenmeli,
Anlamlarıyla ağırlaşmalı kelimeler,
İnsanın yüreğine ilmek ilmek seni işlemeli!

Var ama yok,
Yok ama var.

Bir tek yanıt gerek.
Arafta kalmış ruh gibi olmamak gerek.

Ya cehennemde yanmalı ya da cennette huzur bulmalı.