Neden saklıyoruz
kalbimizi,
neden saklıyoruz
sevgimizi,
Bunun ayıbı günahı
nerede?
Adeti, töresi, anenesi
nerede?
Düşüncelerimizi duygularımızı
saçmada olsa
bütün saflığı ve çıplaklığıyla
ortaya serersek
kaybedeceğimiz ne?
Kazanacağımız ne?

Garip bir duygu yüklenir içine,
İsteksiz bir tebessüm
boş bir bakış belirir yüzünde!
Anlam yoktur hiçbir şeyde,
Gece bitmek, zaman geçmek bilmez.
Yanlızlık acı gelir.

Acı her geçen dakika
daha fazla kaplar benliğini,
İçindeki artık sen değilsindir,
Tanıyamazsın kendini.
Hayallerin vardır yerine getireceğin,
İdeallerin vardır uğruna mücadele edeceğin.

Bu mücadelende destek ararsın kendine,
Arkadaşlıklar yeterli gelmez artık.
Sevgiyi dışarıda ararsın.
Oysa burnunun dibindekini görmezsin.
Ya da hep acaba…

Onu kaybedermiyim dersin.
Emin olamazsın.
Öyle ya senin için en acı olanı
Onu kaybetmektir,
Çünkü onun arkadaşlığı bile
Senin için sığınacak bir limandır
Bu curcunada.

Bu limanıda kaybedersen
fırtınada alabora olup
hayatın gerçekliği içerisinde boğulur gidersin.
İşte bu yüzden onu gözünden bile sakınırsın,
Zarar görmesin diye.

Saat Ayrılık Saati,
Bu Kalp Özleyecek Bu Sevdayı,
Unutmayacak Yaşadıklarını,
Sevdiklerini.

Kalenin Surları Arasındaki
Banka Bıraktı Sevdasını,
İçinde Sızı,
Buruk Bir Şekilde
Dönüyor Yuvasına.

Bu Sevda
Ağır Bir Yük Kalbimde
Tek Başıma Kaldıramıyorum

Azıcık Tut Ucundan
Kalbimi Susturamıyorum

Unutma! ! !
Sana Her Zaman
Senden Yakın Olacağım.

Ta Ki Sen
Gerçek
Mutluluğu Ve Aşkı
Buluncaya Kadar
Seni Kollayacağım.