Bir sen vardın içimde,
Geçmişte de “sen”di o,
Gelecekte de.

Senden önce de “sen”di var olan,
şiirlerimde, yazılarımda.

Senden sonra da “sen” olacak,
şiirlerimde, yazılarımda.

Sevgiliye yazılacak hepsi,
Kim hak ediyorsa,
kim seviyor ve seviliyorsa.

Zifiri karanlıktır yalnızlık,
Sadece benliğini hissedersin.

Gün doğumudur aşk,
Karanlıktan aydınlığa geçiştir,
Hem kendini, hem de ışık kaynağını hissedersin.

Güneşli bir gündür sevgi,
Güneşiyle içini ısıtır,
Gökyüzünün maviliğiyle huzur verir.
Hayat bulursun sevdiğinle, yaşadığını hissedersin.

Öyle bir sevda olmalı ki,
Günün 24 saati aklından çıkmamalı,
Yanındayken bile onun özlemini yaşamalı,
Gözlerine saatlerce dalıp gitmeli,
Kokusunu içine çektikçe yüreğin titremeli,
Gülümsemesinde eriyip gitmeli,
Herşeyden vazgeçebilmeli ama ondan vazgeçememeli,
Dünyayı ayaklarına sermeli,
Hiçbir şeyi gözün görmemeli,
Ve bütün bunlar içten coşkuyla gelmeli.

Boğazımdaki gıcık gibi yokluğun,
Ne atabiliyorum,
Ne yutabiliyorum…

Varlığında her nefes bir can,
Yokluğunda her nefes bir ölüm.

Varlığında her an kısacık,
Yokluğunda her an hiç bitmeyecek, geçmeyecekmiş gibi.

Varlığın da, hep sen!
Yokluğun da, hep sen!