Gökkuşağının renkleri gibi burada insanlar!
Her renkten, her kişilikten.
Ayrı ayrı güzel olan bu renkler,
karışınca bulamaç olup kirleniyor…

Öyle boş ki kalbim,
eski sevdaların yankısı bile
duyulmuyor artık.

Öyle boş ki çevrem,
eski dostların sesi bile
duyulmuyor artık.

Koca bir hayalciyim ben,
kaç yaşına gelirsem geleyim,
hiç farketmez benim için.
Yaşamdaki amacımdır,
hayallerim!

Peşine düşmezsem
yaşayamam ki,
hayallerin!

1 Nisan şakası gibiydin, beni şaşkına uğratarak geldin ve gittin.
Hayatımda sadece bir günde var oldun. Seni yaşadım ve gittin.
Yaşanması imkansızdın benim için; ama yaşadım ve gittin.
Müziğin ritminde ve romantizminde seninle güzel anlar yaşadım ve gittin.
Teninde sıcaklığı, kokunda kadınlığı hissettim ve kaybettim.
Sevdim mi seni? Bilmiyorum, hissettim ve kaybettim.
Artık vardın ama hiç olmayacak, olamayacaktın.
Seninle ilgili bildiğim tek şey adındı.
O da yeterdi benim için!

Hiç mi yaşamadın?
Ayaz bir gecede,
sıcak bir kadın teni özlemini!

Hiç mi yaşamadın?
Kelimelerin,
duygularını ifade edemediği anları!

Hiç mi yaşamadın?
Kalbinin hızla attığı,
ellerinin titrediği ve soğuk terler attığın dakikaları!

Hiç mi yaşamadın?
Aşkı, sevgiyi!

Yaşamadıysan!
Boşa yaşadın be kardeşim!