Buram buram hasretini hissettiğim anlardayım gene.
Yüreğimin her köşesini seninle paylaştığım, seninle bütünleşen ruhumun vermiş olduğu huzur ve mutluluğu arıyorum.
Seninle bir dakika daha fazla vakit geçirmek için uykusuz kaldığım ve bundan mutlu olduğum anları özlüyorum.
Sabah sen uyanıncaya kadar bütün işlerimi toparlamak için koşuşturduğum, hızlıca işlerimi bitirdikten sonra “Günaydın” mesajını beklediğim sabahlardaki mutluluk ve heyecan aklımdan çıkmıyor.
Birlikte ortaya serdiğimiz hayallerimizi birbiriyle harmanlayarak bizim hayallerimiz yaptığımız sohbetlerimizi, biz olduğumuzu hissettiğim o güzel anları düşlüyorum.
Gözlerine içim eriyerek baktığım, o anın hiç bitmemesi için dualar ettiğim anları düşünüyorum.
Kokunu içime çeke çeke varlığını bütün hücrelerimde hissetmeyi özlüyorum.
Başını göğsüme yaslayıp uyuduğunu, o sırada saçını dakikalarca sevgiyle okşadığımı hayalliyorum.
Gözlerindeki ışıltının yol göstericim olduğu, mutluluğunun mutluluğumun çarpanı olduğu anları tekrar yaşayabilmeyi diliyorum.
Hasretinin acı değil de mutluluk verdiği anlara dönmek istiyorum.
Yokluğunda kaybolmak değil, varlığında kendimi bulmak istiyorum.
Ahmet Gümüştekin