Sözlerim belki hayal,
Belki yalan geliyor.
Çünkü alışmamışsın
yüreğiyle konuşanlara.

Sensizliğin verdiği ızdırap karşısında
Uyku hapıyla bile
Sadece iki saat uyuyabildiğim gecelerde
Delicesine sevip,
Hasretle özledim seni.

Günlerden her gün,
Saat gecenin bir yarısı. (3:30)
Ben gene sensiz, kimsesiz.

“Neyin var?” diye soruyorsun halimi görünce,
Yanıtını arıyorsun sorduğun sorunun.
Soruyu değiştirsen bulursun yanıtını,
“Neyin yok?” diye sorsan,
Yanıtı “sen” de gizli…

Cam bir fanusta gibiyim,
İzleyenim çok,
Ama bekleyenim yok!