Gecelerimi dolduruyordun bir zamanlar, kalbimde kendinden başkasına izin vermiyordun o zamanlar, şimdi öyle mi peki? Seni düşünüyorum, seni yazmak istiyorum ama olmuyor. Senin için yazmak isterken artık seninle ilgili içimdeki her şeyin tükendiğini hissediyorum.

Hep söylerdim sana olan sevgim bir ömür boyu sürecek diye. Ama öyle değilmiş. Bunu gördükçe sevgime ve kendime lanet ediyorum. Sevgi, niçin bir ömür boyu sürmez, insanın içinde niçin zamanla erir gider? Bu sorunun hep yanıtsız kalması kimi zaman aşka ve sevgiye olan inancımı sarsıyor.

Bazen seni düşündüğümde fark ediyorum, yavaş yavaş yüzünü unutmaya başlamışım. Seni görmeyeli çok uzun zaman oldu. En son seni yolda görmüştüm. Sense, benim seni gördüğümü ve heyecan içerisinde seni izlediğimi fark etmemiştin. Hiç değişmemiştin ya da benim için hep güzeldin, annen vardı yanında ve alışverişten dönüyordun. Seni gördüğüm o anda elim ayağım titremişti. Ayakta durmakta zorlanmış ve seni görebileceğim bir kaldırıma oturup kalmıştım. Daha sonra duydum ki; seni gördüğüm o ayı takip eden ay sonunda nişanlanacakmışsın. Bana en son attığın mesajda nişanlandığını söylemiştin halbuki!

Çeşitli zamanlarda seninle ilgili haberler alıyorum. İlgilenmiyormuş gibi gözükmeye çalışsam da içten içe senin iyi olduğunu öğrenince seviniyorum. Dediğim gibi artık sana karşı bende bir sevgin kalmadı, fakat benim için bir takıntı oldun sen. Yıllardır senin için ve senin adınla beslediğim çiçek halen yaşıyor. Hatırlar mısın bilmem!

Normal bir çiçek değildi bu çiçek. Sanal bir çiçek. Senin adınla, yani sana taktığım adın Gül goncası adıyla ve senin gibi. Varsın, yaşıyorsun, ama artık benim gerçeğim değilsin. Yıllardır sana ve anılarına büyük bir özenle bakıyorum. Her gün mutlaka seni görmeye geliyorum. İhtiyaçlarını karşılıyorum. Seni bende sen olarak değil ama, bu sanal varlıkta yaşatıyorum. Biliyor musun? Şu anda en eski çiçek o… Ve yıllardır ilk 100 içerisinde. Sana artık kalbimde yer veremiyorum, çünkü kirleneceğini düşünüyorum. Kirleneceğini düşünüyorum, çünkü senden sonra seninle ilgili ne öğrendiysem bendeki seni hep kirletti. Seni en iyi, en temiz şekilde bu sanal çiçekte senden ve kendimden koruyabileceğimi düşünüyorum. Hiç düşünmüyor değilim “Acaba her şey eskisi gibi olabilir mi?” diye. Daha sonraysa içimde bir burukluk oluşuyor. Hisleniyorum. İçimden seni aramak ya da mesaj atmak geliyor. Kendimi çok zor tutuyorum. Gururum kırıldığı için, sana olan sevgim öfkeme yenik düşüyor.

Sana artık seni sevmediğimi ve bendeki sevginin tükendiğini söylemiştim. Yalan söyledim. Bendeki sevgin hep var ve var olacak. Olmak zorunda, aksi takdirde sana olan öfkem kontrolsüz ve frensiz kalacak.

O yüzden yaşatıyorum zaten sevgini, seni… Seni senden ve kendimden korumak için…