Düşe kalka öğrenmedik mi yürümeyi?
İlk düştüğümüzde vazgeçseydik yürümekten,
Bugün yürüyebilir miydik?
Yaşamayı da düşe kalka öğreneceğiz, sevmeyi de!
Bu yüzden vazgeçmek yok en ufak zorlukta,
Mücadeleye ve yaşamaya devam…
Her yeni gün, yeni bir dünya kurulurur yeni umutlarla.
Umut ışığı olmadı mı yürekte, aldığın her nefes olur sana eziyet.
Umudun kadar mutlu, mutlu olduğun kadar umutlusun unutma!
Sarıl umutlarına, her zaman bir şans daha ver kendine!
Belki de,
İnşallah de,
Hayırlısı de…
Herşeyi zamana ve Allah’a bırak!
Mevlâm ne eylerse, güzel eyler.
Şer bildiklerin hayır, hayır bildiklerin şer oluverir…
Sen bile anlayamazsın nasıl oldu!
8.10.2015